Aslında bu kitabı nasıl anlatabilirim, ben de bilmiyorum. Kitap kendi vatanında bir köşeye sıkışıp kalmak ve her gün korkuyla yaşamak ile ilgili. Hatta öyle bir korku ki hayatta kalmak için normal benliğinin asla yapamayacağı, akıl almaz şeyler yaptırabiliyor insana. Bu kitap hayatta kalmakla ilgili.
Bir devrimde ya da savaşta iki taraf yoktur sadece. Bir üçüncü taraf daha var; saklananlar, kaçanlar, savaşın bir parçası olmayanlar. Ben ilk defa bu tarafın hikayesini dinledim bu sefer. İlk defa kahraman olmayan bir kahraman okudum bu kitapta.
Kitabın en sevdiğim bölümleri ise annesi ile ilgili bölümler oldu. Annesinden bahsettiği her an hayata yeniden dönmüş gibi hissettiriyordu, tabi arka planındaki o büyük kederle birlikte. Annesinin ölümü ile ailesini, kimliğini, dilini, vatanını da kaybetmiş oldu. Bir bakıma da annesinin ölümü ülkesinin ölümün eşiğine gelişini ve çürümüşlüğü gösterdi.
Bilmiyorum, yazarken biraz saçmalıyor olabilirim ama bu kitap sizi bu hale getiriyor işte. Dönüp de kendi ülkenize, kendi hayatınıza bakıyor ve benzerlikler bulmaya başlıyorsunuz. Bu kitap için onu sevdiğimi ya da sevmediğimi söyleyemem. Çünkü içerlerde öyle bir noktaya dokundu ki kafamı allak bullak edip bana yeni kapılar açtı, beni sancılar içinde bıraktı diyebilirim.
Umarım sizlere de yeni kapılar açabilir. Bu sancılar acıya değer.
İyi okumalar.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Rintaro bir lise öğrencisi ve dedesi ile çok rutin ve sıradan bir hayat sürdürmektedir. Dedesinin vefatı ile birlikte Rintaro halasının yanında yaşamaya başlayacaktır. Taşınmaya hazırlık sürecinde de okula gitmeyip, günlerini dedesinin sahip olduğu Natsuki Kitabevi’nde geçirmeye başlar. Ta ki karşısına konuşan bir kedi çıkana kadar.
Kitap incelemesi yapmayı çok tercih etmiyorum ama bu kitap bir incelemeyi hak etti açıkçası. Kitapları Kurtaran Kedi ile yakın bir arkadaşımın kitaplığında karşılaştık. Hafif bir okuma olacağını düşündüğüm için tercih etmiştim ve haklı da çıktım açıkçası. Kitap kısacası kitapları sevmek ve kitapların hayatımızdaki yeri diyebilirim. Kitap okumayı sevmek hakkında bir kitap okumak çok hoş bir deneyimdi benim için. Hafif ve tatlı bir okuma arayışındaysanız tavsiye ederim. Şimdiden iyi okumalar.
Uzun zamandır okuduğum kitaplar arasında içimi en sıcacık, en yumuşacık yapan kitaptı. Kitap bir büyük annenin torununa yazdığı, geçmişini, hayatını, torunu ve kızıyla ilişkilerini kendi gözünden anlatan mektuplardan oluşuyor.
Hayatımızı sadece kendi gözümüzden deneyimlediğimiz gerçeği ile birlikte sadece kendi yaşantımız ve geçmişimiz ile meşgul olmamız son derece normal bir durum. Ancak bu durum, özellikle ergenlikte, bizi yetiştiren insanların gözünden bakmamızı, onlarla empati kurmamızı engelleyebiliyor. Bir genç yetişkin olarak bir ebeveynin ya da kitaptaki durumda bakım verenin gözünden bakmaya çok da meyilli olmadığımızı düşünüyorum. Oysa onlar bizden önce de bu dünyadalardı ve bizden önce bir hayatları vardı. Bizler onları sadece hayatlarının bir döneminde tanıyor ve bu dönem dışındaki hayatlarını pek de düşünmüyoruz. Bu kitabın bizi yetiştiren insanların aslında neyi, ne motivasyonla yaptıklarını düşünmemizi, geçmişte yaşadıklarının bizim hayatımızdaki etkilerini görmemizi, hayata onların gözünden bakmamızı sağlayabileceğini düşünüyorum. İncelememi kitaptan bir alıntı bırakarak sonlandırmak istiyorum.
“İnsanın kökenindeki çevreyi belirleyen kaderden, atalarının kan yoluyla sana bıraktıkları özelliklerden kurtulabilmek için açık bir kapı var mıdır acaba? Kim bilir? Belki kuşakların klostrofobik baskıları sırasında, bir noktada birileri bir basamak yukarıyı fark eder ve oraya varabilmek için bütün gücünü kullanır. Bir halkayı kırmak, odaya değişik bir havanın girmesini sağlamak; sanırım yaşamların dönüşümündeki o minicik giz burada yatıyor. Minicik, ama çok da zahmetli, belirsizliği yüzünden de korkulu.”
İyi okumalar dilerim.
Franny ve Zooey. Kalabalık bir ailenin en küçükleri. Zeki ve entelektüel karakterler ile bezeli bi ailenin, varoluşlarını sorgulayan, bunalımdaki iki küçük çocuğu. Zekânın ve belki biraz da kim olduğunu bilmek isteyen iki ruhun kendini arayışı. Bir yandan herkesi küçük gören, bir yandan da kendilerini küçük gören iki kardeş.
Bu kitap ne anlatıyor, diye sorarsanız size vereceğim cevap budur.
Franny ve Zooey, 
J. D. Salinger
Franny ve Zooey, J. D. Salinger
Doğan Hoca'ya küçük bir veda...
Savaşçı'ya yakın bir arkadaşımın önerisi ile başladım. Okurken adeta bir görüşme içerisindeymişçesine konuşulan her şeyi kendimde de irdeleyerek ilerliyordum. Ta ki daha kitabı yarılamadan malum ölüm haberini alana kadar. Ben Doğan Hoca ile iletişim halindeymiş gibi hissediyordum, Savaşçı'yı okurken. Doğan Hoca'nın ölüm haberini aldıktan sonra ise kitabı okumak benim için biraz hüzünlü ve zor bir hale geldi. Bu kitabı okuyor olmak Doğan Hoca ile tanışmamı sağlamıştı, oysa şimdi ona hemen veda etmeliydim. Her ne olursa olsun Savaşçı önemli öğretiler üzerine yazılmış ve Arif Bey gibi hisseden ben için inanılmaz değerli bir kitap oldu.
Bu incelemeyi sonlandırırken nerede okuduğumdan emin olmasamda Antik Yunanlıların bir inanışından bahsetmek istiyorum. Bu önemli adama ve daha tanışma fırsatımız olmadan vefat eden diğer tüm yazarlara veda edebilmeyi kolaylaştırabilir belki. Antik Yunanlılar, bir kitabı ya da yazıyı sesli okursanız, ölmüş yazarın sizin dilinizi ödünç alarak konuştuğuna inanırlarmış, ben de bu kitabı elimden geldiğince sesli okudum.