Kolay konularda ödün vermemekte üstüne yoktu; sanki ne kadar güçlü ve aldırışz olduğunu kendi kendine böyle kanıtlayacaktı. Oysa aslında kırılgan bir insandı…
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“… Bazı insanlar neden doğaya aykırı davranırlar? Ne olursa oldun yaşama savaşı vermektir doğal olan.”
“Ben de o yüzden ağlıyorum işte,” dedi Veronika. “O hapları aldığımda nefret ettiğim birini öldürmeye çalışıyordum. İçimde başka, sevebileceğim Veronika’lar olduğunu bilmiyordum.”
“İnsan neden kendi kendinden nefret eder?”
“Korkaklık belki de. Ya da hiç yakanı bırakmayan yanılmak korkusu, başkalarının senden beklediklerini gerçekleştirememek korkusu.”
“Sanki yabancı bir ülkedesin çevrede olup biten her şeyi görüyor, anlıyorsun, ama istediğini anlatmaktan, dolayısıyla da yardım bulmaktan umutsuzsun, çünkü orada konuşulan dili bilmiyor, anlamıyorsun.”
“Hepimiz hissetmişizdir bunu.”
“ Hepimiz şu ya da bu biçimde deliyiz zaten.”
…insanlar hiçbir zaman kendilerine anlatılanlardan bir şey öğrenmezler, kendi çabalarıyla öğrenirler yalnızca.
Kişilik gelişmesinin bir bedeli vardır, genç kız da bu bedeli yakınmasız ödüyordu.