Dostluk, kolayca vazgeçişlere karşı iradi bir köleliktir. Kendini Samimiyete ve sadeliğe adayan kalplerin özgürlüğe ihtiyacı olmaz. Bin yıl geçsin, sonra bir araya gelinsin, iki kalbin dudaklarına götürdüğü birer bardak çayın, birbirinin bakışları arasındaki buharı bile henüz kaybolmamış gibidir.
Öyle ya , varoluşun şaşkınlığı bizi her zaman yeni bir güne tanıklık etmekten alıkoymaz... Belki de imanımızı tazelemek için vardır dün. Yoksa ha bugün, ha yarın...