“Zaten bu dünya biz iyiler için değil kesinlikle değil. Bizim yerimiz başka yer olmalı. Evet, bambaşka bir yer. Neden hep iyiler ölür, iyiler acı çeker, neden? Sanırım bunun cevabını bedenimiz bu dünyadan ayrılınca alacağız
İstanbul insanı yiyip bitiren bir şehir. Çok kalabalık, çok pis, çok gürültülü. Bir de sanki İstanbul'un üsütünde kara bir bulut varmış gibi, huzurlu bir şehir değil bence. İnsanları sürekli mutsuz. Sabah sokağa çıktığınız da yüzü gülen kaç kişi görebiliyorsunuz? "
Değerini bil her şeyin. Şimdi geçmişe bakıyorum da geri gelmesi ne kadar zor. Ben de hastalanınca anladım o günlerin değerini. Artık ancak rüyalarımda görüyorum sağlıklı olduğumu.
Oysa sabah kalkıyorum, yine hastayım..