Ağabeyinin başının üzerinde dolanan ölüm, ona eskiden göründüğü gibi Uzak değildi hiç. Bu ölüm onun kendi içinde de vardı. Levin hissediyordu bunu. Bugün değilse yarın, yarın değilse 30 yıl sonra... Hepsi bir değil miydi? Bu kaçınılmaz ölümün gerçekte ne olduğunu bilmiyordu Levin. Onun ne olduğunu daha önce hiç düşünmemişti. Bunu düşünemiyor düşünmekten korkuyordu...
Reklam
Çalışıp didiniyor, bir şeyler yapmak istiyorum; ama bir gün her şeyin biteceğini, ölümün gelip kapımı çalacağını unuttum.
Tam nasıl yaşaması gerektiği sorununu çözecek gibi olduğu sırada yeni, karşısında çözümlenemez bir sorun daha çıkmıştı. Ölümdü bu.
Bir şeyi doğru bulmadığı zamanlar, yanlışsız bir şeyin olmayacağını, yanlışlıkların da düzeltilebileceğini düşünerek yatıştırırdı kendini.
Bütün insanlar, hepimiz günahkarız, ne diye kızalım birbirimize, ne diye kavga edelim?
Reklam