".. Oysa ben onun düşmanı değildim ki . Bir zamanlar sevmişti beni . Ben de onu sevmiştim. Beni sevmekten neden vazgeçti ki ? Neden sürekli canımı yakmaya çalışıyor? Sevgisiz gözleri zaten canımı yeterince yakıyorken , delici sözlere gerek var mıydı ? Keşke beni yine çok sevse. Çok sevdiğim tatlıyı alabilmek için Çengelköy'e kadar gitmese de olur. Canımı acıtmak istemeyecek kadar sevse yeter."
" Zaten benim şu hayatta en kolay başardığım şey,birine hemen güvenip onu göklere çıkarmak, sonra da aynı hızla yere çakılmaktır. İkinci en kolay yaptığım şey ise beni zalimce üzmüş kimseden en ufak bir iyilik kırıntısı gördüğümde bende açtığı bütün yaraları unutup, uslanmaz bir iyimserlikle affedivermektir. Yine çakıldık mı en afillisinden ... Şanımız yürüsün. "