Off , of , of .
İlk defa Şermin hanimcigimi okuyorum ve bayıldım !
Kitabı okurken sanki bı tiyatro izler gibi geçti önümden hepsi, karakterlerin içten konuşmaları, o karakterlerin hissettiklerini bu kadar yansıtabilmek bence büyük meziyet .
Yeri geldi kahkaha attım okurken ama son düzlükte gözlerimdeki yaşları tutamadım.
Bir solukta okumalık tam.
Yazarında dediği gibi : " İnsan böyle bir şey . Nerede , hangi yaşta olursa olsun , kabuğunu kırıp baksan içi cılk yara . Yarasız , dertsiz , sırsız insan yok da , işte kimisi üstünü iyi örtüyor.
Bu kadar değildi kimsenin hikayesi , biz olana bakıyorduk. "
Tekrar hatırladım bu kitapla, olanın arkasına bakmayı , bakabilmeyi .
Birbirimizi daha iyi anladığımız, dinlediğimiz, gördüğümüz ve sevdiğimiz günlere diyorum . Mutlaka okuyun . 🩷