Yaprak Akan Kocataş
@Y_KOCATAS
14 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Bu acı olmasa perdeler bu kadar kalkmaz, gölgelerin yakini bu kadar aşikâr olmazdı.
Bir gün acıya şükredeceği; acının, hükümsüz kaldığı anda çiçek açacağı aklına gelmezdi.
Dilinin ucunda durdu cümle.
Bir an tereddüt etti sonra bırakıverdi. Acıyı yaratan Allah'a hamd eti.
Sayfa 498
Reklam
Sadece ona gösterilen bir oyundu bütün bunlar; sadece onun atacağı adım, onun ne düşüneceği, neye gayret neye niyet edeceği görülsün diye. Sadece o sınansın diye.
Sayfa 497
Niye ki bunca acı?
Dünya imtihan yeriydi belli, bu da bir sınav, amenna.
Bu kadar sert sınanmak için ortada çok büyük bir aşkın olması gerekti; Allah'ın kuluna aşkı.
Ne kadar çok sevildiğini mi bilmek istiyordu?
Ve ki bunca sert bir sınavı da ancak kulun Allah'a duyduğu aşk katlanılır kılabilirdi.
Dünya cennet değildi evet; olsaydı, cennetin ne anlamı kalırdı?
Sayfa 496
Âşık, iki kaşının arasında dünyanın bütün düğümleri önce bağlanmış sonra açılmış, görmüş geçirmiş, kavrulmuş yanmış, ancak ondan sonra ayakta kalmışlar gibi fütursuzca kendi âlemine dalmış vakur bir adamdı.
Sayfa 354