Anlamışım ki dünya âlem perdesinde ben de gelip geçici, ben de bir gölgeymişim. Asıldan nasibim var ama şimdilik suretmişim.
Öyleyse hepsine de âmenna. Değil mi ki seçilmişim.
Ancak kendi dışında cereyan eden büyük bir iradenin varlığına teslim olmak insanı çıldırmanın eşiğinden geri çekebilecek yegane kuvvet.
"Ne gelirse göklerden geliyor," diyebilmek.
Yaşamın bize sunduğu en büyük ödül bu.
Kader işte.
İnsan bir kez kendini buldu mu bu dünyada kaybedecek hiçbir şeyi yok demektir.
Ve insan bir kez olsun içindeki insana dokundu mu tüm insanlara dokunabileceğini tüm kalbiyle biliyor demektir.