Yağmur

Belki de bir türlü yaşamadığımız için bu kadar büyüdü aşk dedi, aslında kısa bir şeydi, zamana yayıldı

Reklam

Yağmur

Ben bir adım attım, sen tutup beni kendine çektin, zamansız. Aşk sandım.

İşte o akşam aşka çok yaklaşmıştık. Bana biraz daha uzun sarılsaydın; ahşap evlerin loş ışıklı pencerelerinden, sokak lambasının ışığında büyüyen gölgelerden çekinmeyip beni öpseydin; aşkı ertelemeseydin, belki de beni kurtarmış olacaktın.

Takip Önerileri

Yağmur

Hani çok sevilen bir erkek arkadaş olur hayatta; arada aşkı andıran bir şeyler de vardır, sonra ayrı düşülür, insan hatırlayıp özler; öyle bir duygu sardı içimi birden. Cihan’ı özledim.

Yağmur

“Ama sonunda kaybeden siz olmuşsunuz.” “Kayıp mı? Kaç kişi böylesine sevebilmiştir dünyada?” “Ama kucağında bir kucak korla kalan siz olmuşsunuz.” “İyi ya, boş değildi kucağım.” “Ama yandınız, kül oldunuz.” “Ama vardım, kül bunun kanıtı.”