Hüseyin Rahmi Gürpınar tam bir kedi dostuydu. Onun yaşamında kediler ayrı bir yere sahipti. Nazlı isminde, ölene dek evinde yaşayan bir kedisi vardı. Yazarın Heybeliada da bulunan evinde başka kediler de oldu ve hep aileden biri olarak yaşadılar; yazara eşlik ettiler ve yaşamının ayrılmaz bir parçası oldular.
Büyük Yazar’ın son sözleri ve bir nevi vasiyeti ise kedilere karşı beslediği büyük sevgiyi bir kez daha göstermekteydi:
“Kedilerimi iyi doyurunuz.”
Son dönem Osmanlı padişahlarından olan Sultan II. Abdülhamit hayvanlara düşkünlüğü ile bilinirdi. Sarayında yakından ilgilendiği, atı, papağanı, köpeği bir de kedisi vardı. Sarayda yaşayan ve ismi “Ağa efendi” olan bu Ankara kedisinin ilginç bir de özelliği vardı: Bu kedicik, kendisine ikram edilen yemekleri ancak çatal ile uzatılırsa yerdi. Aksi hâlde katiyen yemezdi.