Orhan Yaman
@Yaman_Orhan
26 Mart 1995
19 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Silmarillion'da bir, bu kitapta ise üç versiyonunu okudum. Temelde hikâye hep aynı: Ulmo'nun emri doğrultusunda Gondolin'e yolculuk eden Tuor, gelen uyarıyı dikkate almayan Kral Turgon ve Gondolin'in düşüşü. Göze çarpan değişim ise karakterlerin soyları. Neredeyse paragraf uzunluğundaki cümleleri okumak ve anlayabilmek için dikkatli okumak gerek. En nihayetinde Eärendil'in aldığı silmarille Sabah Yıldızı'na dönüşmesi, Morgoth'un zincire vurulup Dünya'nın dışındaki boşluğa atılması ve Mandos'un kehaneti…
"Batı diyarının Kuzey kesimlerinde devirlerin öncesindeki devirlerle yaşananların öyküsü burada son buluyor." Şeklindeki kapanış cümlesiyle, versiyonları ve uzun cümlelerini haz alarak okudum.
Son zamanlarda okuduğum en iyi kitaplardan biri. "Babam bir kraldı ve ben bir prens değildim" diye başlayıp muazzam bir serüvene çıkarıyor. Sonunu bildiğim hâlde Akhilleus'un ve Patroklos'un ölümüne ilk sefermiş gibi üzüldüm. Hikâyenin son bölümünde Thetis'in anılarına bakarken "O babasını geçecekti" cümlesi, kitabın en büyük trajedisini özetliyor: İki yüzlü korkak tanrılar, Akhilleus'un olabileceği varlıktan korktukları için onu bir ölümlünün kollarına mahkûm ettiler. Olabileceğinin en iyisini, onun elinden çaldılar.
İstenen karekter sayısını karşılasaydı tek yorumum " saçmalık " olurdu. Modern zamanın ahmakları için iyi bir kitap. En ufak bir uğraş olmadan, sadece isteyerek, herşeyi elde edebileceğine inanmak...
