Mehmet Zülfü Yarcel
@Yarcel
“Vuslat”
“Pencere”
“Beyaz Şapkalı Kadın”
kitaplarının yazarı…
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
ŞÜKÜR SOKAĞI!!!
Duvarları harap olan evlerden oluşan bir sokak gördüm. Duvarları yıkık, sokakları yapayalnız, gölgeler bile yarım yamalak… Evler ve sokaklar terk edildiği vakit kendilerini zamanın acımasızlığı içinde bulup aheste aheste eriyip gider. Önce boyaları solmaya başlar, gök mavisinden griye çalınır hepsinin rengi, sonra sıvaları dökülür onları terk edenlerin peşi sıra. Sokaklar, sırtlarına geçmişi yüklenip gidenlerin adımlarının yankılarını bir süre üzerinde taşır. Zaman o sesleri de süpürüp alır sokakların tozuyla beraber. Yalnızlığın içinde kalan duvarların ve sokakların elinde sadece gölgeler kalır fakat gölgelerin koyuluğu onlarla beraber silikleşmeye başlar, sonra ansızın gecenin karanlığına karışıp kaybolur.
Ancak bu gördüğüm sokak…
Duvarları yerle yeksan olmasına rağmen onun yorgun gölgesinde dinlenen insanlar vardı gencinden yaşlısına kadar. Üzerinde hâlâ umutla oyun oynayan çocuklar vardı, çocuklar artık bedenen olmasa da onların gülüşleri sinmişti yıkık duvarların üzerine, kaldırım taşlarına ve sokağın her bir yerine. Derken köşeyi dönünce biri çıktı karşıma; yıkıntıların arasından çıkardığı bir sandalyenin üzerinde oturmuş, sağ bacağını sol dizinin üstüne atmıştı. Saçı ve sakalı beyazlıklarla çoktan tanışmıştı. Yüzünde yılların hediyesi olan çizgiler vardı, kim bilir nelerden geriye kalmıştı o çizgiler?.. Üzerinde mavinin ve lacivertin koyusunu taşıyan gömlek ve pantolon vardı. Ayağında hırpani bir çorap ve terlik…Önündeki iki küçük sehpanın üzerinde rengarenk meyve sularıyla doldurulmuş bardaklar vardı alıcısını bekleyen. Başının hemen üstünde pembe ve lila renkli süslemeler asılıydı yıkık duvarların en tepesinden bir diğerine doğru. Yüzünde ve duruşundaki yorgunluk kendini en ağır şekilde hissetiriyordu. Gözleri ise şahit oldukları acılar
“Daha çocukken parmağımızın ucuna konan uğur böceğinin kanatlarına bir dilek kondururduk, büyüyünce dikenlerine rağmen güle aşık olduk ancak sevdamızı bir papatyanın yapraklarına gizlerdik.”