Yaren Kardemir
@YarenK
Virgülleri idam ipim, satırları birkaç saniye sonra yıpranmış zemine düşecek olan sandalyem olarak kullanmak istemem normal mi, Ma Tournesol?
Öğrenci
Lise
Ankara
32 okur puanı
Mart 2016 tarihinde katıldı
Dex'ten nefret ediyorum. Cidden.
Yani 'Bir Serinin En İyi Kitabı Nasıl Katledilir?' adlı bir kitap yayımlasalar kesinlikle New York Times'a hiç zorlanmadan girebilirler.
Yazara gelecek olursak, başlangıcı ve sonu gerçekten de iyi yapmıştı. Ondan beklemeyeceğim türden bir şeydi (hele hele serinin son iki kitabından sonra, o nasıl bir mürekkep ziyanıydı öyle?!) Olayların gidişatı özellikle belirtmem lazım ki, sonlara doğru kalp krizi geçirmenize neden oluyor. Kalp durmasını hissettim diyebilirim. Nefesimin ciğerlerimde çırpınması, zorla dışarıya çıkmak için çabalaması, takdire şayandı.
Kitap ile ilgili en zorlayıcı kısım, hiç şüphesiz 35 erkek arasından kendi tarafını seçmekti. Doğrusu 36 da, kitabı daha okumayanlar için ağır bir gelecek bilgisi vermemek amacıyla kuruyan dudaklarıma gizli bir fermuar çekiyorum.
Özetle, alın kitabı. Okuyun. Pişman olmayacaksınız.
Reklam
Öncelikli olarak belirtmeliyim ki, kitap benim minik, eski kitaplığımda çok güzel duruyor! Ephesus sağ olsun.
Önceliği atladığımıza göre normal yorumuma geçebilirim. Ilk olarak kitabın akış yönü ve olaylar çok güzel bir şekilde ilerliyor. Olayların gidişatından memnun kalmama bir durum söz konusu bile değil! Lâkin, yazar olayları bize aktarırken duyguları o kadar boşlamışki satırların arkasındaki duyguların çığlıklarını duyabiliyordum. Kitabın yazar kısmında ki sorun buydu.
Ancak o Ephesus yok mu?... Keşke kitabın kapağına gösterdikleri özeni biraz da imla ve noktalama kurallarına gosterselerdi. Yani genel olarak çok da kendini gösteren hatalar yoktu fakat bir kitapta aradığım özelliklerin en başında olan bir madde kitapta olmayınca haliyle insanı tırnak yedirmeye zorluyor.
Kitap aslında 9 puanı hak ediyordu ancak Ephesus sağ olsun... (yine)
Ablama hediye olarak almıştım. Sonra da bir göz gezdireyim dedim ve biraz pişman oldum diyebilirim. Yazar baş karakterlere o kadar odaklanmış ki, bir yan karakterinin de olduğunu unutmuştu. Kitapta mantık hatası vardı. Örneğin 20 yaşlarının ortalarında olan bir üniversite öğrencisinin lisede 'sözde' okuyor olması.
Kitapta gözüme çarpan bir şey daha vardı: O da sürekli aynı olay ve karakterlerin çevresinde kelimelerin dans etmesiydi. Kız karakter kendini kötü bir çocuğa bırakmış. Ama aynı zamanda da bırakmamış. 'Bakireliğim benim' diye diklenirken iki- üç saniye sonra küçücük bir kız çocuğuna dönüşüyor. 'Ediz beni kollarına al' diyor. İroni.
Şu an ben kitaba pis pis bakıyorum. O da bana. Birbirimize aşık olduk. Sanırım evleneceğiz.Ancak bana hala şifresini söylememekte ısrar ediyor. Bir kaç dakika daha bakayım. Belki bulurum.
Psikolojiye ilgi duyan bana, gerçekten de çok yardımcı oldu. Çevrenize, ve çevrenizdeki varlıklara farklı bir bakış açısı kazandırıyor. Zaman kaybı mı? Kesinlikle değil.
Dipnot: İnsanların deli olduğu kanısına bir kez daha vardım.
Reklam