Yaren deniz
@Yarenben003
“Saçlarınız, herşeyden önemli olsun.”
28 Eylül
12 okur puanı
Eylül 2024 tarihinde katıldı
Bugün yabancı bir ülkede, bir lunaparkın içinde yürüyordum. Kalabalık öylesine yoğundu ki, her adımımı dikkatle atıyor, kalabalığın akışına kendimi bırakıyordum. Yanımdan geçen insanların yüzlerine bakıyordum; her birinin gözlerinde, gülüşlerinde ya da sessizliklerinde başka bir hikâye gizliydi.
Birileri sarhoştu, sendeleyerek yürüyordu. Birileri birbirine sarılmış, kahkahalar içinde fotoğraflar çekiyordu. Birileri kalabalığın ortasında, hiç kimseden utanmadan öpüşüyordu. Bazıları ise boşluğa dalmış, kalabalığın gürültüsü içinde yalnızca kendi düşüncelerine gömülmüştü. Bir grup çığlıklarla eğleniyor, bir başkası kahkahalarıyla gökyüzünü titretiyordu.
Ve ben, bütün bu manzaranın içinde, sanki o kalabalığın bir parçası değilmişim gibi hissettim. Adımlarım vardı, nefesim vardı ama ruhum onlardan kopuktu. İçimde bir eksiklik, adını koyamadığım bir yabancılık vardı. Onlar hayatı dolu dolu yaşıyormuş gibi görünürken ben yalnızca izliyordum; dışarıdan bakıp içeride olamamanın sessizliğiyle.
Neden böyle hissettiğimi bilmiyordum. Belki de herkesin bir yeri, bir bütünlüğü vardı; bense kendi boşluğumla yürüyordum. İçimdeki ses bana sürekli şunu söylüyordu: “Buradasın ama aslında burada değilsin.” Belki de gerçek yalnızlık tam da buydu; kalabalığın ortasında kendi varlığını sorgulamak, gözlerden saklanmayan ama gönüllerden uzak bir yabancı olmak…
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yanlış zamanla doğru kişi.. bazen bunca aradığımız aramadığımız istediğimiz yada istemediğimiz her şeyi karşı tarafta buluruz herşey tam mutlu olacağımızı hissederiz ve ilk kısımda mutlu oluruz ama zaman... zaman herşevin önüne bir duvar kurar önemli olan o iki kişinin o duvarı aşıp birbirini bulmaktır ama bu sadece istemekle kalmaz çaba da gösterilmesi gereken bi konudur tek kişi çanalarsa bi faydası dokunmaz ama tek kişi kırılırsada iki taraf kırılır "BİR KALP İKİ YERDEN AYNI ANDA TUTUNAMAZ" ya tamamen özgür olmalı ya da hala geçmişin gölgesinde kaybolmaya devam etmelidir Ki bu demek değilki bu imkansız olur bu demek iki tarafın istediği varsa buna karşılık çaba göstermesi gerek
Bi kız doğdu, hayatı boyunca gerçek mutluluğun tadını yaşayamadı. Kız büyüdü, 17 yaşında çıtı pıtı bi kız oldu. Sonra babasından kurtulmak için ülke değiştirdi. Tek başına ve hayatı boyunca tanıdığı, tanıştığı ne insan varsa onu başka amaçlar için kullandı. Özelliklede erkekler. Kız büyüdü, akıllandı, bir daha kimseyle tanışmamaya karar verdi. Ama kız o kararı verir vermez hayatına onu anlamayı bırak, kıza bakınca gözlerinin en içine gören bir çocukla değil, bir erkekle değil, bi adamla tanıştı. Kız buna adam diyor, çünkü o yaşına ve etrafındaki erkekleri değil tüm insanlardan farklıymış. Bu oldu. Adam güzel seviyor, iltifat ediyor, mutlu ediyordu. Ama kız insanlardan bile vazgeçmişti artık. Ve gerçek mutluluğun tadını yaşayamadığı için, bu yeni duygular ona çok garip geliyordu. Adam güzel seviyor ama, kız çok yaralıydı.
Her gün gülmeye çalışarak, aşırı temizlikle düşünmekten uzaklaşmaya çalıştıktan sonra bunca yaşadığın ve şahit olduğun şeyleri yaşadığın ve şahit olduğunu bile bile, etrafındakilerin ve en yakınına dahi insanların "o alışkın, o kafasına takmıyor, o üzülmez. Yüzüne ve arkandan demeleri... Naparsan yap, ne dersen de, ne kadar çabalarsan çabala insanın karşı tarafa olan ön yargısını ve kötü düşünceleri yok edemessin. Onun yerine kendi doğrunda ilerlemeyi ve kendini geliştirmeyi öğrenmelisin. Çünkü yolun sonunda seni eleştiren insanlar olmayacak