"Gerçi onca kendini kandırmaya rağmen,hiçbir kanıt olmasa da,bizler bir amaç için varolmayı özlüyoruz."İnsanın erişebileceği tek su götürmez bilgi"diye yazmıştı Leo Tolstoy, "hayatın anlamsız saçmalığıdır." Çağımız,kibirlerimizin birbiri ardına çürütülmesiyle biriken yükün ağırlığını çekmede zorlanıyor: Bizler sonradan gelmeleriz. Kozmosun ücra bir yerinde yaşıyoruz. Tüm bunların üstüne bir de gezegenimizi mahvediyoruz ve kendimiz için tehlike haline geliyoruz."
"Açık bir alanda sırtüstü yatıyorum ve gökyüzü kuşatıyor beni. Büyüklüğü karşısında güçsüzüm. Öylesine uçsuz bucaksız ve uzakta ki,kendi önemsizliğim elle tutulur hale geliyor."