"Tanrı'ya duyduğunuz inancı açıkça ifade edebilme hakkınızı hosnutlukla karşılıyorum. Ama aynı nezaket bana da gösterilmeli, Tanri' ya inanmayan bir sürü insan var."
" İnsan kendinden yüce bir şeye inanmaya ihtiyaç duyar. Neden? Kendimize inanmanın nesi var? İlle de hikaye kullanılacaksa neden bir fabl ya da masala inanmayalım? Onlar da ahlaki değerleri öğretmek için aynı derecede sağlam araçlar değil mi? Hatta belki daha bile iyi. Kimse fabl ve masalların gercek olduğuna inanıyormuş gibi yapmak zorunda olmadigi için mi böyle?