"Babalar paltolardır; gri, yeşil lacivert. Her pederin pederi kendi yüreğine dert". Öyle. Babaların paltoları kokusu ile hatırlanır. Çünkü o çocuk babaya koştu mu, paltosunun içinde saklanır. Kimi tütün kokar, kimi yün. Benim babam hastane kokardı.
Çünkü biz ömrün çok kısa olduğunu duyuyor, düşünüyor ama az sonra unutuyoruz. İnsanoğlu unutkan ve nankördür. Elindekinin kıymetini bilmez, kaybedince mızıldanır.