Kitaplarla varolus
@YasoD
"Dayanamıyorum artık Theo, yaşamın ağırlığına daha fazla dayanamıyorum. Unutmaya çalışıyorum ama olmuyor. Kulağımdaki çığlıklara karşı koyamıyorum..."
Vincent van Gogh
93 okur puanı
Aralık 2025 tarihinde katıldı
Çocukluğun bazı anıları ölçüsüzce büyük ve derindir. Sinsi bir gölge gibi takip eder insanı.
Reklam
İnsan yüreği tıpkı kırk odalı bir saraya benzer. Ömür dediğimiz kısacık zaman, bu odalara sakladıklarımızdır. Son odayı da doldurduğumuzda göçme vakti gelmiş demektir...
Göğsüne saplanan sancı şimdiden damarlarına kadar hissettiği ayrılıktı. Sandığından daha zor olacaktı unutmak.
İnsan bir yere sadece dil ve kültür yüzünden mi ait hisseder kendini? Yoksa sahip oldukları mı bağlar onu toprağa?
İnsan gençken onu toprağa bağlayan kökler, bir hapishane gibi gelir... İnsan olgunlaşmaya başladıkça kökünü aramaya başlar, çünkü köksüz yaşanamayacağını öğrenir.
Reklam