yeisx
@Yeiss
10 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
eski günlerde olsaydı, diye düşündü, bir erkek bir kadının bedenine bakınca onun arzulanabilir olduğunu düşünürdü ve hikaye burada biterdi. ama günümüzde saf aşk ya da saf şehvet mümkün değildi. hiçbir duygu saf değildi, çünkü her şeye korku ve nefret karışmış durumdaydı. kucaklaşmaları bir savaştı, orgazmları ise zaferdi. parti'ye indirilmiş bir darbeydi bu. sevişmek siyasi bir eylemdi.
Reklam
nasıl olduğunu anlıyorum; NEDEN olduğunu anlamıyorum.
kim bilir kaçıncı kez, deli olan ben miyim acaba, diye düşündü. belki de deli denen kişi hep azınlıkta kalandı. bir zamanlar dünyanın güneş etrafında döndüğüne inanmak bir delilik işareti sayılıyordu; bugün ise geçmişin değiştirilemez olduğunu düşünmek öyleydi. bu inancında tek başına olabilirdi ve tek başınaysa delirmiş demekti. ama delirmiş olma düşüncesi ona çok sıkıntı vermiyordu. işin asıl korkunç yanı, aynı zamanda yanılıyor da olabileceğiydi.
bilinçlenene kadar asla başkaldırmayacaklar, başkaldırmadıkça asla bilinçlenmeyecekler
iki dakikalık nefret'in en korkunç yanı insanın mecburen katılması değil, tam tersine katılmaktan kesinlikle kendini alamamasaydı. otuz saniye içinde insanın numara yapmasına hiç gerek kalmıyordu. korku ve kindarlıkla berbat bir şekilde kendinden geçmeye eşlik eden öldürme, işkence etme, balyozla suratları dağıtma arzusu, bütün grubun içinden elektrik akımı gibi geçiyor, insanın iradesini kırarak onu yüzü çarpılmış, çığlıklar atan bir deliye çeviyordu. yine de hissedilen öfke soyut, yönelimsiz bir duyguydu ve pürmüz alevi misali bir nesneden diğerine yöneltilebiliyordu.
kitabın adı yoktu. insanlar ona sadece kitap diyorlardı. ama insan böyle şeyleri sadece belirsiz söylentilerden öğrenebiliyordu. sıradan parti üyülerinden hiçbiri, kaçınmanın bir yolunu bulabilirse biraderlik'ten ya da kitaptan bahsetmezdi.
Reklam