Bazı şeyleri yaşamadan anlayamazsınız, üzerinde yorum yapamazsınız.Yalnızca şu kadarını söyleyeceğim : MANEVİ YOKSUNLUK , BEDENSEL HER TÜRLÜ ISTIRAPTAN AĞIRDIR.
Hapishanenin başka koğuşlarında olduğu gibi, bizim koğuşumuzda da meteliksiz zibidiler, varını yoğunu kumara, içkiye verenler bulunduğu gibi, anadan doğma yoksullar da vardı. “Anadan doğma” deyiminin altını çizmek istiyorum. Gerçekten, halkımızın birbirinden gerek durum, gerek yaşayış bakımından farklı olan çeşitli sınıflarının her birinde biraz tuhaf, kendi hallerinde kimseler bulunur; tembel falan da olmadıkları halde, nedense ömürlerinin sonuna dek kadar yoksulluğa mahkûm olmak gibi bir yazgıları vardır.