Bu kitabı okumaya başladığımda açıkçası çok sıkıldım.Ama okudukça felsefi yönü ağır basan bir aydınlanma kitabı okuduğumu fark ettim. Japon kültüründe beni çeken bir şey var ve kitapta Nao adlı kızımız intihar etmeden önce yazdığı günlüğüyle hem Ruth hem de bizimle konuştu. Bazı yerlerde- özellikle Ruth'un kısımlarında- sıkılsam da sevdiğim bir kitap oldu. Nao-chan'a yapılan zorbalık beni çok üzdü, bir çocuğun başına gelebilecek en büyük travmaların sebebi olabilecekken ailesi de eklenince kıza çok üzüldüm. Çünkü ailesi de intihara meyilliyken Nao'dan normal olması nasıl beklenebilirdi ki?
Eğer ki felsefeye düşkünlüğünüz varsa okumanızı tavsiye ederim.