Əslində bu kitabı oxuduqca haqqında nəsə yazmaq ürəyimdən keçmirdi, çünki kitabı oxuduqca, mövzusunu anladıqca "niyə belə bir kitab yazılıb?" deyə dəfələrlə sual yaranırdı məndə. Ancaq kitabı bitirəndə anladım ki mənə əsəb verən, qəribə görünən belə bir əsər kimlərinsə hər gün üzləşdiyi reallığıdır. Bəlkə də buna görə oxuduqca təəssüflənirdim. Mənə görə bu əsər digərlərindən daha qəddarcasına yazılıb. Mənim kimi bir çoxları kitabı oxumağa hazır olmaya bilər. Heç nə vaxt oxumalıyıq, hansı yaşdan sonra oxumalıyıq, onu da anlamadım. Mən 23 yaşımda oxudum. Bəlkə də erkən yaşda belə həyatların var olduğuna inanmaq çətin olduğu üçün indi nəsə yazmaqda çətinlik çəkirəm. Amma əminəm ki, bir çox qadınlarımız Ceyran kimi çarəsizcəsinə hər gün ailəsini qorumaq üçün, bəlkə bir gün düzələr deyib kiçik bir ümidlə də olsa səhər oyanıb gündəlik işlərinə davam edirlər. Bəlkə də sonda belə bir fərqindəlik yaşadığım üçün kitabı bu yaşımda oxumağıma, zaman sərf etməyimə çox da peşman olmadım.