Halkın sessiz, bitmez tükenmez sabırla dolu bir kederi vardır. bu keder kabuğuna çekilmiştir, hiç sesi çıkmaz. Birde gözyaşlarıyla taşan, sonra da kendini kapıp koyveren bir keder vardır. Bu hal en çok kadınlarda görülür. Ama bu da sessiz kederden daha hafif değildir.