Yiğithan Köroğlu
@Yigithankoroglu
Homo Faber
“Benim manevi mirasım bilim ve akıldır.”
Mustafa Kemal Atatürk
open.spotify.com/user/arysr5bv8p...
Mustafa Kemal Atatürk
open.spotify.com/user/arysr5bv8p...200 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Ner'de doğru insan?
Hayatında doğru anda çıkarlar karşına
Sonra doğru anda sıçarlar
Ağızda yalanlar elinde nerede kalanlar
Bilakis yerde kalanları da toplarsın bak sonunda
Bir dede bastonuyla gezerken bakarsın öyle acıy'can mı?
Yaşıy'can mı sen o kadar haydi söyle
Görünce anlamazsın hislerimse hep derinde
O kirli defterim de yoksa bile ezberimde
Şimdi hayal uzaklarda
Eski hikayeler hitap eder mi eski günler adını kısaltarak
Yanında bi'kaç adamla düşersin zararlara
"Abiciğim yeter bu madde harbiden zarar bana."
Çıkarcı dostları da var tabii hiç bıkar mı
Onlar arkadan vurmaktan hayat güzel tabii öylesine
Yoruldum çıkarlardan bi' kız gelir çıkar
Sonra dersin ki s*keyim hepsini rastlamadım böylesine
Sonra anlarsın o kız da yolcu, sondu sandın
Korkulardır zayıflığın, çok dumandan bayıklığım
Bi' şey var ayıktığım
Hiçbir zaman tanıdığını sanma insanları, tanıdığın; onların tanıttığı
Elimde nefretimle belki hala neftedir
Ve kalbimin bi' kısmı kısık gözleriyle küçük bi' kız vardı
Kandırıldım çokça zaman sancılıydım
Ve, zamanla yıldım bak inan kazanmalıydım
Reklam
Babamın öldüğü gün birine aşık olmuştum. Bazen öyle olur; her şey üst üste gelir. Polis olmasaydım, katil olurdum. Çünkü sahici bir sarsıntı sahte bir dengeden iyidir. Binlerce ceset, binlerce katil ve bir evlilik gördüm. Seni, intihar etttiğin gün tanıdım kızım. Seninle o gün barıştım. Şimdi sadece geceleri yapayalnız ve yalınayak anlayabildiğim şeyler var. Şimdi benim de yalanlara inanmaya ihtiyacım var, bütün çaresiz insanlar gibi, dağılan bir okul gibi. Acılarımız da birbirine benziyor artık kızım. Birbirine benzeyen parmaklar gibi; ama her birinin eşsiz bir izi var. Bazen gözlerim doluyor karanlıkta ama fısır fısır konuşmaya başlıyorsun kulağımın dibinde hiç susmuyorsun. Ağlamama asla müsade etmiyorsun. Her şey affedildi babacık diyorsun. Hiç ayrılmayacağız diyorsun. Keşke hep yanımda olsaydın diyorum öyle konuştuğunu duyunca. Bu kış çok kar yağar belki beraber kayboluruz diyorsun sen bana. Ama kar taneleri birbirine benzemez ki kızım. Cesetler de benzemez. Ama bir cinayet başka bir cinayeti hatırlatır her zaman. Koşan atlar, düşen atları hatırlatır. Yağmur yağar, durur, tekrar başlar, yanlış yolda yürümek doğru yolda beklemekten iyidir. Beşikten mezara kadar. Karanlıkta herkesle çarpışabilir insan. Yalan mı söylüyorum sana? Affet beni kızım, affet. Bir sürü doğru söyledik ama hiç burnumuz kısalmadı ki kızım.
Dönerek ve dönerek genişleyen girdapta
Şahin işitemez şahinciyi;
Nesneler parçalanır; mihrak dayanamaz;
Daha çok kargaşa salınmış dünyaya,
Kanla kararmış sular yükselir, ve her yerde
Boğulmuştur masumiyetin töreni;
En iyinin inancı eksiktir büsbütün, en kötüyse
Şehvetli bir tutkuyla dopdolu. Kuşkusuz ki bir vahiy arifesindeyiz;
Kuşkusuz ki İkinci Geliş arifesindeyiz.
İkinci Geliş! Bu sözler henüz söylenmişti
Spiritus Mundi’den muazzam bir timsal
Görüşümü engellediğinde: çölün kumlarında bir yerde
Aslan bedenli ve insan başlı bir biçim,
Boş bakışlı ve güneş misali acımasız,
Kımıldatır yavaş kalçalarını, etrafındaki tek şey
Öfkeli çöl kuşlarının yalpalayan gölgeleri.
Karanlık çöker yeniden; fakat şimdi bilirim
Yirmi asırlık taşsı uyku
Sallanan bir beşikle bir karabasan sıkıntısı vermiş,
Ve hangi hoyrat hayvan, nihayet zamanı geldiğinde,
Doğmak için Betlehem’e doğru yürür salınarak?
William Butler Yeats
William Butler YeatsBazı insanlar vardır. Bir de bazen insanlar vardır. Bazen insanlara söz söylenmez. Sözü kirletirsin çünkü. Değmez onlara. Susmak lazım...