Kimseyle hiçbir konuda yarış halinde değilim. Kimseden akıllı, kimseden güzel,
kimseden iyi olma gibi bir iddiam yok.
Kimse için en değilim.
Daha değilim.
Bu devasa iddiasızlığın bana verdiği özgürlüğün hastasıyım.
Ağlamakla güneşimin ışınlarını ıslattığımı mı söylemek istiyorsun?"
"Tabii. Güneşin soğumasına fırsat vermemek için geldim. Yalan mı?"
Onayladım.
"Öyleyse bir dost gibi elimi sık ve gidip güneşi uyandıralım!"
"Ya benimki?"
"Seninki, Zeze, hüzünlü bir güneş. Yağmur yerine gözyaşlarıyla çevrili bir güneş. Olanca yeteneğini ve gücünü keşfetmemiş bir güneş. Senin tüm anlarını henüz güzel-leştirmemiş bir güneş. Küçük, bir parça da mızmız bir güneş."