İnsanlar şu “kişi başına düşen” geliri nerede kazanırlar acaba? Açlıktan nefesi kokan kim bilir kaç zavallı bunu bilmek isteyecektir.
Bizim ülkelerde rakamlar, insanlardan daha iyi yaşar.
Refah dönemlerinde kaç kişi refaha kavuşur? Gelişmeler
kaç kişinin yaşamını geliştirir?
Olabilecekken olamayanlar.
Dil değil lehçe konuşanlar.
Din değil kör inanç sahibi olanlar.
Sanat değil süs eşyası yaratanlar.
Kültürleri değil folklorları olanlar.
İnsan değil insansal kaynak olanlar.
Yüzleri değil kolları olanlar.
Adları değil numaraları olanlar.
Pireler, kendilerine köpek almak düşleri kurarlarmış, hiç kimseler de yoksulluktan kurtulma düşleri kurarlar: Büyülü bir günde üzerlerine şans yağacaktır, oluk
oluk şans. Gelin görün ki şans yağmuru yağmaz, ne dün
ne bugün ne yarın ne de hiçbir zaman. Hiç kimseler ne
denli yakarırlarsa yakarsınlar, şans yağmuru çiselemez
bile; sol avuçları da kaşınsa, güne sağ ayaklarıyla da baş-
lasalar, yılbaşında eski süpürgelerini atıp yenisini de alsalar boşunadır!