Kalbin köşküne kurulmuşsa nefs: insan da bir,
hayvan da bir.
Edeb örtüsünü giymemişse beden: bahar da bir,
hazan da bir.
Haram lokmaya alışmışsa kursak: aç da bir, tok da
bir.
Haline şükrü unutmuşsa insan: az da bir, çok da
bir.
Merhamet elini tutmamışsa vicdan: zalim de bir,
mazlum da bir.
Bildiği ile amel etmemişse dimağ: alim de bir,
cahil de bir.
Samimiyetten nasibini almamışsa akıl: akil de bir,
mecnun da bir.
Manaya bakmayı bilmemişse göz: güzel de bir,
çirkin de bir.
Vermeye kudretsiz kalmışsa el: zengin de bir, fakir
de bir.
Ezandan huzursuz olmuşsa kulak: duyan da bir,
sağır da bir.
Allah aşkını tatmamışsa gönül: sevgi de bir, nefret
de bir.
Kulluğun önüne geçmişse kibr: şeytan da bir,
melek de bir.
Ve gaflet uykusuna dalmışsa ruh: yaşam da bir,
ölüm de bir.”