Kitabın ne kadar akıcı bir dili olsa da. Hatta Narin'in yaşadıkları ağır ve zor olsa da.
Bazı yerlerde verdiği düşüncesiz kararlar bile bile uyarılmasına rağmen inatla verdiği kararlar beni okurken çok yordu. Annesinin ve üvey babasının tehlikeli olduğunu ona zarar verebileceklerini bile bile kurtulmak için gitmesi gerekirken o hapishane olarak adlandırdığı eve girmesi ve 2 saat boyunca annesinden şüphe duymadan oyalandığını fark etmemesi beni delirtti. Daha 188 sayfa okudum.
Buradan bir şekilde kurtulacak biliyorum. Ama olayların bu kadar yavaş ilerlemesi ve Narin'in acısını öne atıp yanlış kararlarını tekrarlaması beni yordu. Umarım ilerleyen sayfalarda olaylar bu kadar yavaş ilerlemez. Ve Narin karakter gelişimi gösterir.