Meyrem

Meyrem
@Ylnzlgnsnu
H' Dopdolu bir hayat vââdetmeli düşüntcelerim...
bebe öğretmeni
Mustafa Kemal üniversitesi çocuk gelişimi
38 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Hayat bazen tam çiçek açacak sırada koparılan bir papatya dalının hüznü gibidir.Kokusu içindedir içinde kalmış tüm güzellikleri hevesleri güneşi görme umudu rüzgarın söylediği şarkıları duyma istegi boğazında düğümlenmiş Açsaydı capcanlı renkleri olucakken solan sarısı grileşen beyazları vardı artık Su lazımdı ama ne su vardı ne de papatyanın açma hayali…
Bir kahvehanedeyim agzı açılmamış bir kavanoz dolu kahvenin bir tanesiyim Hiç bir insana mutluluk vermemiş kokum Bir kütüphanenin tozlu rafında unutulmuş bir kitap tanesiyim raf çok tozlu ama kapagımı açsalar ben doluyum.
Hayatın en güzel yanlarından biridir mutfak penceresinde suyun buharına bulaşan kahve kokusu kahveyi içmek degildir mesele Mesele kahveyi pişirirken aldıgın o mutluluk içine doğan sabırsız bekleyiş mesele yaşamak degil yaşamayı bilmemektir.
Hayatımız bir toz zerresiyken ne de çok büyük önemler taşıyoruz ciğerlerimizde. Ne büyük yorgunluklar ne büyük kavgalar taşıyoruz ruhumuzda Bu kavgalar mıdır bizi büyüten değiştiren bu yorgunluklar mıdır yoksa yok sayıp her gün tükettiğimiz benliğimiz midir bizi hiç eden
Düşünce
Biz olalım istedim sıradanlaşmadan hergün sevelim Hayata karışırken bedenimiz,ruhumuz hep birlikte kalsın istedim Sen zamana karıştın hayata karıştın işe güce karıştın da bi bana karışamadın Sorsan yanımdaydın hep,hep sevdin. sen bizi mağlup ettin hayata Şimdi ne sen yaşarsın hayatı en baştan Ne de ben severim hayaller kurmayı hiç yoktan