İnsan hâlâ zalim, güçlü yine gücünün aldığı dava adına kan dökümcü. fesat çıkartıcı; kurban kurtulduğu anda zamaneninin Celladı. haklıymış Karadeniz Sürgünü şair hala “insan insanın kurdu”
Ölüm Havva’dan gelir, lakin yaşam Meryem’dendir. bunu da aynı cennetlik aziz söylemişti…
en iyi kadın erkekler arasında kendisinden iyi ya da kötü en az söz edilen kadındır…
Yok muydu anlaştıkları bir şey? olmaz mı ! birbirlerini boğazlamaya hazır kiliseler köleliğin varlığında ittifak halindeydi, bu bir..
kadınlar ise günahkar Havva’nın mirasçılarıydı, etti mi iki? yedisinin
birden içi sıkıldı
Ey Aziz Baraday die falan canının hayvanlarına yardım et…
Oysa gezgin şahit, Baraday’ın o gün yani daha dün kemikleri bile tutuşmuştu, kimse bu levhalara ümit bağlamasın diye. şimdiyse yoksul Baraday’ın bir ateş harabesii’nde toplanan kemikleri katlı,oymalı, kabartmalı şu ağır lahidin altındaydı ve üzerine altın işlemeli gümüş telli bir örtü atılmıştı…
Mazlumların omuz taşı göklerden çok yeryüzünün imparatoru olmuştu ve onun bundan haberi yoktu…
fakir İsa, Nasıralı marangoz çırağı,hor görülen, ‘’acıları tanımış eylemler adamı” kim attı İsa’nın sırtına bu toga picta’yı…