"Ağlayabilir miyim gönlüm müsâdenle,
Şöyle katıla katıla şimşekli bir gökyüzü gibi?
Günaha batan tüm kirliliğim ile ağlaya bilirmiyim?
Öylesine ama ölesiye, bu can çıkana kadar bedenden!
Nefsimin nefesi kesilesiye, pembe güller mor
menekşelere düşesiye,
Sol yanımın ateşi yükselesiye kadar,
Kendi omuzumda, kimseciklere yük olmadan,
Ağlaya bilir miyim?
(Mevlana)