Hala yaşarken öldü. Bu bir açıdan çelişki gibi görünebilir, ama çalışmayı, yemek yemeyi ve her zamanki sosyal faaliyetlerine katılmayı sürdürseler bile yaşamayı bırakan birçok insan tanıyordum. Her şeyi otomatik yapan, her yeni günle birlikte gelen büyülü anları unutan, yaşamın gizemi hakkında düşünmeyi asla bırakmayan, bir sonraki dakikanın bu gezegende yaşadıkları son dakika olabileceğini asla anlamayan insanlar.
Acı çekmek varsa, o zaman bunu kabul etmek en iyisi, çünkü onu yok varsaydığın için yok olmayacak. Eğer keyif varsa o zaman en iyisi onu da kabullenmek, hatta bir gün sona ereceğinden korksan bile.
Aşk evcilleşmemiş bir güçtür. Onu kontrol etmeye çalıştığımızda bizi yok eder. Onu hapsetmeye çalıştığımızda o bizi esir alır. Onu anlamak için çabaladığımızda kendimizi kaybolmuş ve şaşkına dönmüş hissetmemizi sağlar.