Unutmak bazen nimettir. Yaşadığımız acıları hiç unutmadığımızı o acının en yoğun halinin sürekli devam ettiğini düşünün. Bu manada unutmak bir nimettir ama asli olanı asla unutmamalıyız: bizi var eden değerleri, hakikati, sevgiyi, dostluğu, sadakati... Onları unutursak insan olma vasfını da yitirir, beşer oluruz.