Yusuf İbrahimoğlu
@Ysfibrahimoglu
AVENTURİN Kitabının Yazarı
Şu anda okuduğu kitap
!Spoiller İçerebilirDuygu ve Düşünce
Portuga'nın dediği gibi Zeze sen tam bir bızdıksın. Hatta çok şerefsiz bir bızdıksın :D :D Henüz 156. sayfadayım kitabı bitirmedim ama görüşümü paylaşmasam duramazdım. :D
Şuana kadar okuduğum kadarıyla; yoksul bir ailenin 5 yaşındaki bir çocuğunun yoksulluğun ve cehaletin etkisiyle ne derece zor ve acımasız şekilde büyütüldüğünü okuyoruz. Fakat burada ana karakterimiz o çocuk (Zeze). Kitabı okurken yer yer gözlerim doldu, bazı olaylar öyle acı verici şekilde işlenmiş ki duygulanmamak elde değil. Fazla spoiller olmaması için o kısımları atlıyorum. Portuga da bizim Zeze ile arkadaşlık yapan ihtiyar bir adam. Portuga karakterinin Zeze gibi bir çocuğa eşlik etmesi çok isabetli olmuş. (Oluşturduğum karakterler arasında bu tarz bir karakteri de bu vesileyle daha titiz şekilde işlemeye özen göstereceğim.)
Hayal dünyası da, kalbi de kocaman bir çocuk Zeze. Biraz haylaz ama şöyle düşününce 5 yaşındaki bir çocuğun haylaz olması çok da yanlış bir durum değil bence. Onun biraz ilgiye ve sevgiye ihtiyacı var, o kadar. Hangimizin olmadı ki hem...
Jack London'un Beyaz Diş kitabını çok beğenmiştim bu kitaptan'da benzeri bir etki aldım diyebilirim, bu da çok sevdiğim kitaplar arasına şimdiden girmeyi başardı. <3
Reklam
Film değiştirme vaktim gelmişti. Kovboy Kızılderili filmleri artık rafa kalkmıştı. Bundan böyle sadece aşk filmleri izleyecektim, büyüklerin verdiği ad buydu. Bir sürü öpüşme ve sarılma içeren, herkesin birbirini sevdiği filmler. Madem dayak yemekten başka işe yaramıyordum, en azından filmlerde başkalarının sevgiyle kaynaştığını izleyebilirdim.
"Adam odanın kapısını iterek içeri girdi. Muslin perdeden süzülen sarı bir günışığı demeti, bir mürekkep hokkasının yanında yarısı açık kibrit kutusunun olduğu masaya eğik bir açıyla vuruyordu. Sağ eli cebinde pencereye doğru gitti. Aşağıda sokakta alaca bulaca bir kedi kuru bir yaprağı kovalıyordu," vb. Bu alışkanlık neredeyse yirmi beş yaşıma dek, edebiyatla uğraşmadığım yıllar boyunca sürdü. Doğru sözcükleri araştırmak zorunda kalsam da, araştırsam da, sanki bu betimleme çabasını neredeyse isteğim dışında, dıştan gelen bir dürtüyle gösteriyordum. Bu "öykü" galiba farklı dönemlerde hayran olduğum çeşitli yazarların biçemlerini yansıtıyor olsa gerek, ancak anımsadığım kadarıyla her zaman aynı kılı kırk yaran betimleyici niteliği taşıyordu.
Reklam