Yokluğun resmi
kaç gece
yalnızlığa vuruldu dilim
üstüme yıkıldı duvarlar
buğulu camlar arkasında
karanlığa açtım gözlerimi
bir "ah" çektim Keşiş'in ihanetine
yorgunluğa düştü ellerim
kül oldum yokluğun resmine
Kerem değildim
Aslı değildin
düştüm, peşin ardına
su oldun, ateş oldum bahtına
yokluğunu aradım...
revan oldum yollara
uykusunu çaldım kelebeklerin
gözlerimi bıraktım mezar taşlarına,
gözlerimi bıraktım
geceye vurgun niyetlere,
bir ömür diledim ararken seni
serap oldum çöllere
Mecnun değildim
Leyla değildin
yokluğunu aradım
hiç bilmediğim ülkelerin başkentlerinden...
kum tepelerine takıldı aklım pramitlerini taşıdım Mısıra
Yusuf değildim