Yirmi altı yaşında hayatına son veren şair Antonia Pozzi’den bir alıntı:
“Yorgun hissetmek için daha erken. Ama gücüm kalmadıysa, herkes beni yeniyorsa, diğerlerinden daha düşük seviyedeysem, mücadele etmeye, debelenmeye ve ağlamaya niye devam edeyim ki hâlâ.”