Yaşar Erdoğan
@Ysredgn
Teknoloji & Gelişim
6470 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Yaşamak için nefes almak gerekiyordu,peki ya insanca yaşamak için ne gerekiyordu.?
Sorusunun cevabı bu kitapta beni ağlatan başlıca kitaplardan biridir.
"İnsanlar ne der?" korkusunu yaşamamalı kimse.. Kimse de yaşatmamalı bu duyguyu.
Bu dünyadaki en aşağılık şey, kalbi başkasına ait birinin bedenini istemek. Bunun bir suçu yok mu..?
Afganistan'da, savaşın ortasında iki çocuk gelinin hayatına (tabiki hayat denirse!) şahit oluyoruz. Hikaye ne kadar acı olursa olsun, insanı ne kadar etkilerse etkilesin bundan daha üzücü olan durum, anlatılan hikayeden belki daha kötülerinin gerçekten de yaşanıyor olması!
Savaşın, yasakların ve zor hayat şartlarının olduğu bir ortamda kaderine razı olmuş iki kadın : Meryem ve Leyla. Bu kadınların şiddete ve acıya rağmen sabırları ve dostlukları ...
Bir yüreğe ne kadar acı sığar.?
Okurken sizi hem kızdırıp hem ağlataçak bir kitap,yazarın uçurtma avcısı kitabını da okuduğum da aynı hisleri ve duyğuları yaşamıştım.
Okuyamaynlar için umarım en kısa zamanda temin edip okumanızda fayda var,etkisinden kolay kolay çıkılamıyaçak bir kitap.
Çaresizlik öğrenilmiş miydi.?Yoksa öğretilmiş miydi.?
Reklam
Kitabı okurken, yazarın sadece bir romanı değil de aynı zamanda bir veda mektubu olduğunu bilmenizde fayda var, zira intihar etmeden önceki son kitabı Satranç. Kitapta intiharın eşiğindeki bir yazarın ruh halini, düşüncelerini bulmanız mümkün.
Yazar, Hitler döneminin etkisinde kalan insanların psikolojik çöküşlerini etkileyici bir biçimde betimlemiş.Bir insanın uğradığı psikolojik işkencelerin sonuçlarının ruhuna ve bedenine yansımasını, hayata tutunmak ve benliğini hiçlikte kaybetmemesi için kendine yeni bir uğraş bulmasını, delilik ve dahilik arasındaki ince çizgiyi başarılı bir şekilde anlatmış.
Okudukça derinleşen, insanı saran ve sarsan, nabız yükselten, beynin kıvrımlarını hissettiren olağanüstü bir kurgu. Muhteşem bir zeka. Enfes psikolojik betimleme ve analizler ve bunların harmanlandığı mükemmel bir şaheser.
Bir zihnin neler yapabileceğinin kanıtı olarak görüyorum bu kitabı.
O GEMİ BİR GÜN GELEÇEK
Dizi biteli yıllar oldu,ben kaç tekrarını izledim hatırlamıyorum,her defasında aynı duygu ve duygusallıkla izledim tek dizidir.
Benim için şimdiye kadar yaptığım en özel inceleme olacak bu.
Dizisini izlemeyen pek çok kimse bu kitabı okudugun da anlamayabilir veya saçma gelebilir.Önce diziyi izlemek sonra kitabı okumak da fayda var, eminim
bu şekilde kitabı içeriğini hikayeyi seveçek ve hoşunuza gideçektir.
Hep özlediğini o mahalle samimiyeti içtenliği işte onların hepsi bu kitapda, ğülerken ağlayabileçeğiniz yeğane dizinin kitabıdır.Öyle absürt dert ve sorunlar
ile karşı karşıya olur ki karekterler bazen o denli dertleri vardır ki ğülmemek elde değildir, tam o güldüğünüz sırada altında bir hüzün çıkar ve kendinizi
ağlıyor iken bulabilirsiniz.
Bu kitap için söyleneçek çok şey var ama önce diziyi izleyin anlayın kitabı okuduğunuz da saçma ve anlamsız gelmesin.Ha bi de çay Erdal Bakkal da içilir. :)
En son ne zaman sorduk kendimize "Yaşama amacımız ne?" diye!
İnsan niçin yaşar diye sorsak hemen hemen herkesin cevabı birbirine yakındır.
İnsan hep daha fazlasıyla, doymak bilmeyen bir nefisle yaşar.
İnsan severek, sevilerek, sevgi umarak yaşar hep.
Tolstoy da bu kitapta insanın neyle yaşadığını, okunması çok kolay, yalın, ders verici, sorgulatan 6 hikayeyle soruyor, cevaplıyor.
Gerçek hayatta kaçındığımız sorular ve/veya korktuğumuz cevapları kitaplardan okumayı yeğliyoruz belki de.
Kitapta sunulan birtakım öğretiler ise şu şekilde;
-Biri sana kötü bir şey mi söyledi, aldırmayacak doğrusunu göstereceksin.
-Hıncı uzatırsanız daha kötü olur.
-Kin tutmamak iyidir.
-Kötülük eden kötülük bulur.
-Biri seni güçlendirirse Tanrı'nın emrine uy affet onu; hem hayatın dertsiz kaygısız, hem de vicdanın hep rahat olur.
Beyaz Zambaklar Ülkesinde bir milletin küllerinden doğuşunun kitabıdır.
insanları, yorulmak bilmeden halkın eğitimine katkıda bulunan toplum önderleri sayesinde elde edilmiştir.
Bu önderlerden biri olan Snelman karakteri gerçekte olan Yuhanna Snelman'dan biraz farklı, abartılı anlatılmış olabilir diyor kitabın önsözünde. Son sözünde ise bu kişinin belki yazarın kendi olduğu belki de Mustafa Kemal Atatürk'ten esinlenildiği belirtilmiş.
Kitabın ana konusunu ilk sayfada yer verdiği “Tarihten Ders Almak“ isimli kısa öyküsü ile özetlemiş Petrov.
Yazarımız Petrov, Finlandiya' daki kültürel değişimi kendi gözlemleriyle yansıtmış kitabında. Avrupa’nın hiçbir ülkesinde Finlandiya’da olduğu gibi büyük birkültürel ilerleme yaşanmamış. Finlandiya’nın Avrupa’nın en genç ülkelerinden biri olması da ayrıca dikkat çeken bir özelliktir.
Petrov bizlere bataklıktan orman yaratılan ülkenin hikayesini anlatıyor. Petrov bize geleneksel bir kültürü olmayan bir milletin, kısa zamanda nasıl gelişmiş bir kültür yarattığını örneklemliyor.
Kitapta sıradan halktan başlayarak, özellikle öğretmenler, din adamları, ebeveynler, askerler, kışlalar, fikir insanları, tüccar ve iş insanları, hekimler, köylüler, işçiler ve esnaflara, en temel eğitimin aile içinde çocuklukta başladığını, ebeveyn ve çevredeki yetişkinlerin çocukların gelişiminde rol model olarak alındığını bu nedenle Snellman ve aydın insanların her gittikleri köy, kasaba, kışla, kilise, üniversite ve halka açık konferans salonlarında, ülke kalkınması ve vatan için yapilacak en büyük borcun eğitimli, bilinçli, modern, çağdaş ve gelişmiş bir toplum yaratmakla olabileceğini, günümüzden 200 yıl önce anlatmış, uygulamış ve başarmışlardır.
Reklam