Yunus ERDEM
@Yuni16
Savaş bitmiş, ben nöbette unutulmuşum.
Puan vermedi·100 syf.·
25 saatte okudu
·2020 7. kitabı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Git gide artan bir ruhsuzluk! Tepeye tırmandığımı zannederken aslında bayır aşağı koşmak. Tam böyleydi durum. İnsanların gözünde giderek yükselirken, aynı anda hayat da benden o kadar eksiliyor, ayaklarımın altından çekilip gidiyordu. Madem öyle, ölmeye hazır ol!
Çocukluğunu ne kadar geride bırakıp bugüne ne kadar yaklaşırsa, sevinçleri de o kadar değersizleşip kuşkulu bir hal alıyordu.
İvan İlyiç’in son günlerini ona zehreden şey, hem çevresindekileri, hem de kendisini bütünüyle sarmış olan bu yalandı.
Aslında her şey, gerçekte o kadar zengin olmadıkları halde zenginlere benzemek isteyen, bu yüzden ancak birbirlerine benzeyebilen insanlarınki gibiydi.