yunus
@Yunus_Emre_Bulut
Yunan mitolojisine bir kez daha hayran kaldım. Fakat sınav haftasından sonra başlamış olmamdan mıdır bilmem, yarıda bırakıp şimdi devam edip bitirdiğim bir kitap oldu. Başlarda ne kadar o dünyaya hayran kalsam da sayfalarca süren savaş beni sıktı. Sonunu etkileyici buldum. Ayrıca Thetis what a concept?
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bu kitap hakkında sayfalarca yazabilirim. Çoğu çocuk kitabı gibi bu da yalnızca çocuklar için değil. Hatta daha çok yetişkinler için. Çocuk kitapları okumayı severim, bu da sevdiklerimden biri oldu. Bu kitap sevmeyi, iyi kalp ne demektiri, evi, yuvayı, arkadaşlığı anlatıyor. Öyle bitirdim deyip kenara koyulabilecek bir kitap değil. Çünkü herhangi bir sayfasını açıp aynı yeri okurken farklı şeyler hissedebilir, resminde görmediğiniz bir detayı görebilirsiniz. Altını çizdiğim yerlerin sayısı epey fazla. Az önce yazdığım şeylere ek olarak bir de hediye olunca "ödünç dahi vermeyeceğim kitaplar" listeme eklendi. Bu arada yarım saatlik bir animasyon filmi de var, mutlaka izlemelisiniz. Hatta hemen şimdi...
Bu kitap... İlk defa 12 yaşında okuduğum, ilk ağladığım, en sevdiğim kitap. Sürekli ben bu kitapta ne bulmuşumda yerini hep ayırmışım diye soruyordum kendime ama tekrar okumaya cesaret edemiyordum. İkinci kez okuduğumdaysa anladım yerinin neden ayrı olduğunu.
Aynı gün doğan iki çocuğun hikayesini okuyoruz, aralarında dikenli tel olan Bruno ve Shmuel' in hikayesini. Babasının mesleği yüzünden evlerini değiştirmek zorunda kalan Bruno' nun yeni evlerinin etrafını keşfetmesiyle başlıyor bu arkadaşlık. Oyun oymak istiyorlar ama oynayamıyorlar, sadece konuşuyorlar. Bazen Shmuel Bruno'nun getirdiği şeyleri yiyor. En üzüldüğüm bölüm Shmuel'in Bruno'nun evlerine hizmetçi olarak gittiğinde konuşurlarken yakalanınca Bruno'nun onu tanımadığını söylemesiydi. Sonundaysa Bruno Shmuel'in babasını aramaya tellerin arkasına geçiyor. Ve hikaye bitiyor. Dili o kadar masum o kadar çocukçaydı ki bazı yerlerde tebessüm etmemek imkansız. Nasıl bazı yerlerde üzülmemenin imkansız olduğu gibi.
Hem kitabı hem de filmi ölene kadar önermekten bıkmayacağım şeyler arasında.
Çizgili Pijamalı Çocuk 
John Boyne
Çizgili Pijamalı Çocuk John Boyne
Karakterlerin geçmişte yaşadığı travmaların ortaya çıkarttığı sorunları- travmaları, bugüne nasıl yansıdığını ele alan bir kitap. Çok beğendim ve çok etkilendim açıkçası. Özellikle Hariert'in anne babasının boşanırken ikisinin de Hariert'i değil de diğer kardeşini yanına almak istemeleri... En üzüldüğüm kısım sanırım burası oldu.
Kitap geçmişten yaralı karakterlerle dolu ve biz bu karakterlerin hikayesini okuyoruz. Oskar'ın, Yana'nın ve Hariert'in hikayesini.
Akıcı, çok dokunaklı bir kitaptı. Herkese tavsiye ederim...
Korkunç değildi. Korkuyu geçtim gerilme bile gerilmedim. Sadece kasvetli bir atmosfer var o kadar. Korku kategorisinde ödül almış bir kitaptan beklentim daha yüksekti açıkçası.
