Mevsim zemheri dedim,
Hava buz, delikanlılığım yokluk...
Biraz şeker, biraz tuz; varlığım tokluk...
İçliksiz bir urbanın içindeyim.
O eski ara mahle’deyim.
Ah, bir Nilüfer ki!!
Pembe yelek, eteği tam;
Bakkal Nuri’ye giden en güzel endam...
Vay bana, vaylar bana!
Ne sevmişim ama...
// Yusef Masadow //