Gerçi insanlar övdükleri yahut yerdikleri kişileri basitçe tanımlar. Bir, iki, en fazla üç sıfatla niteleyip geçerler. Kimse kimseyi o kadar da umursamaz. [Hatta kendilerini bile basitleştirerek anlamak, anlatmak onlara yeter.]
Dünyada insanın gidebileceği öyle çok kapı var ki; bir kadının yanına uzanamayana, bir ölünün yanında yer açılıyor. Bir öldürülmüşün yanına uzanamayana bir şehrin dilinde yer açıldığı gibi.