adı sanı duyulmamış, olabildiğine yerel türküleri dinlerken gözü dalan insanların o şarkıların tam olarak yaşantılarının neresine denk düştüğünü çok merak ediyorum. dünyayı ve insanları anlamak için bazen empati kurmak yetmiyor. insan ne yaparsa yapsın başkasının elalemidir
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“umarım kötü zamanlarmzda bizlere ilaç gibi gelecek “büyücü” kimliğiyle insanlar dokunabilir hayatımıza.”
Bazı satırları okurken hiçbir şey hissetmeyebilirsiniz. Lakin aynı satırları kalben çok yakın hissettiğiniz birinden duyarsanız, anadan üryan tertemiz duygularınız gözlerinizi doluverir.. 🥺💜
Kaçamazsın dünyadan. Çünkü dünya kelimesi arapça’da aşağıda olma kökünden gelir. Yani sizin anlayacağınız Dünyaya gelinmez ‘düşülür.’
Gözlerinden öperim. O güzel burnuna yıldızlarca öpücük...Bana yaz! Ben daha buralardayım. Eğer Diyarbakır’a yazdıysan, annem alır, açmadan bana gönderir. Ben giderken sana yazarım. Kendine iyi bak. Bir daha hiçbir ana doğurmaz seni. Tekrar öperim.🌵
Eski iranlı bir alim öğrencilerine ders verirken: ben nezaketi ağaçtan öğrendim; ona tekme attım ama o tepemden çiçek yağdırdı. O utanç bana ibretlik ders oldu.