Mehmet Pekol
@Yuzde5
Vaktini okumaya harca, nakitini kitaba çevir!
"Çünkü.. çünkü, bilmiyorum, bana durmadan iyi yürekli ,dindar insanlar arasında yaşadığım söyleniyor. Bana en amansız dinsizlerden daha acımasız, en aptal hayvanlardan daha aptal görünüyorlar. Gerçeğin bu olduğuna inanamıyorum. Yaşamda anlayış ve sevgi olmadığına. Nasıl acı çektiğimi ve neden acı çektiğimi anlayacak kadar yüce gönüllü kimse olmamasına... ve ne günah işlerscm işleyeyim bu kadar acı çekmemin doğru olmadığını anlayacak kadar büyük ruhlu kişiler olmamasına inanamıyorum. Sadece uyurken mutlu oluyorum. Uyandığımda kâbus başlıyor. Kendimi ıssız bir adaya düşmüş, hapsedilmiş, lanetlenmiş gibi hissediyorum ve ne suç işlediğimi bilmiyorum."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Trantor haşmetinin doruğuna eriştiğinde, İmparatorluk çoktan çökmeye başlamışt. Aslında kimse İmparatorluk'un enerjisini, ileriye bakışını kaybettiğine dikkat etmedi çünkü Trantor'un metali göz kamaştırıyordu.
Ayaga kalkan Trevize uzatılan eli görmezden geldi. Kuşağındaki kırışıklıkları düzeltti ve, "Kaçınılmazı sadece geciktiriyorsunuz," dedi. "Artık benim gibi düşünen başkaları da var ya da sonradan bu fikri kabul edecekler. Beni hapsetmek ya da öldürmek merak uyandırmaya ve sonuçta böylesi düşüncelerin yayılmasını hızlandırmaya yarar. Sonunda gerçek ve ben kazanacagız."
Zavallı kız, bütün tek çocukların oldum olası çektikleri çileye, yani ailesinin ezici ve bunaltıcı ilgisine katlanarak büyümüştu. Doğumundan beri en ufak bir öksürüğü bile doktorlar başına toplamaya yetmişti; ergenlik çağına girdikten sonra en ufak bir kaprisinde eve kuaförler ve terziler dolmuştu, azıcık kaşını çatması ana babasina vicdan azabı çektirmeye yeterdi.