Zeliha Özbolat

Söyleyecek başka şeyler de vardı ama bu defa bir kez olsun sessiz kaldık. Konuşmak için çok zamanımız olacaktı, o gece, ertesi gün ve ondan sonraki tüm günler. Akhilleus ve elimi bıraktı.

İşte bu paragraftan sonra hiç bir şey eskisi gibi olmadı·Kitabı okudu

bkmkitapcom

@bkmkitap·Reklam

Ne Kadar Kitap Kurdusun?

0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅

Zeliha Özbolat

Bir umut ışığının doğuşu. Birbirimizde yaralar açtık ama bunların hiçbiri ölümcül değil.

Akhilleus olmadan yatak hem buz gibi hem de çok büyüktü. Kulağıma hiç ses gelmiyor, bu durgunluk da beni korkutuyordu. Mezar gibi. ….. İçimde yükselen kaygı dalgasını uzak tutmaya çalışıyordum. O olmadan böyle olacak işte. Her gün böyle olacak. Göğsümde bir çığlığı andıran delice bir sıkışma hissettim. Her gün onsuz geçecek.

Takip Önerileri

Zeliha Özbolat

Yalnız kalmanın nasıl bir şey olduğunu biliyordum. Sen yalnızken iyi talihinin nasıl diken gibi battığını da. Ne yazık ki yapabileceğim hiçbir şey yoktu.

Zeliha Özbolat

Ateşin ışığında Akhilleus’un gözleri parlaktı, titreşen gölgelerle çehresi keskin çizgilere bürünüyordu. Bu yüzü karanlıkta da, kılık değiştirmişken de tanırdım dedim kendi kendime. Deliliğin pençesindeyken bile tanırdım.