Her akşam peksimetin balkonunda endişeyle onu beklerdim.
Trafikteki binlerce farın sapsarı ışığı arasında onun arabasını seçmeye çalışırdım.
Yoldan çıkıp otoparkta duran bir araba gördüğümde sevinirdim.
Ve onu arabasından çıkarken gördüğümde işte o zaman içime inanılmaz bir mutluluk dolardı.
Ertesi günün akşamına kadar içim rahat ederdi.
Hayal gücüm oldukça geniştir. Sürekli endişelerle doldurur aklımı, oldukça titizlikle düşünülmüştür hepsi, öyle ufak tefek şeyler de değil üstelik, gerçek birer dramdır her biri.
"Cesur ol Drogo, bir asker gibi korkusuzca çık ölümün karşısına, tıpkı bir geçit törenindeymişçesine dimdik dur ve tereddüt etmeden gölgenin sınırını aş, hatta gülümse."