Yorgunum, sefilim, belki de çok derbeder
Bedenim halsiz, ruhum karmaşık
Düşüncelerim öksüz ve eksik
Uykusuzum ama bir o kadar da uyanık
Kendi kendimin gerisinde, hayatın ilerisindeyim
00.54 13.11.2023
Reklam
Eskisi gibi değilim... Ne yani ben eskimiş miyim yoksa eksilmiş mi? Eskiler mi aranıyor yoksa eksiklikler mi?
İnsan; kalbine kelebekler uğramaz olunca,
hayatından pembelikler eksilip solukları kesilince büyüdüğünü anlıyormuş.
Daha yolun çok başındayım. Kendime bir yol çizmeye, kendi ayak izlerimden yürümeye çalışıyorum. Zaman karşıma neler çıkaracak hiç bilmiyorum. Geçmişimle her geçen gün biraz daha barışıyorum. Anlayamadığım, anlamlandiramadiğım ne varsa artık anlamlandırabiliyorum. Zaman öyle hızlı geçiyor ki koşup ona yetişebilmek istiyorum ama hep ardındayım. Onunla aynı hizada duramasam bile. Bazen her şey anlamsız , hissiz , silik gelirken bazen de her şey çok daha anlamlı geliyor. Sanki her şey garip ama bir o kadar da olağan bir durum gibi. İnsanlardan ve onların bakışlarından uzaklaşmak , yaşamımı sadece kendime ait kılmak istiyorum...
Yürüdüğüm sokak , gece gündüz nefes aldığım oda , geceyi sabah eden hayallerim ve daha nicesi çok kırgın. Ruhları ölmüş ama yine de yaşıyorlar gibi...
Reklam