Metehan
@ZMete
.
İnsan garip yaratık
beni seviyor, üstüme düşüyor, o zaman ben onu sevemiyorum. Ehemmiyeti kalmıyor onun. Yahut bana alâka gösteriyor, o zaman da gururum onu itiyor. Uzaklaşıyorum ondan. İkisinin de ortası olmuyor. Anlamıyorum kendimi
Zaten bana bu filimler, tiyatrolar filân çok sun'î görünür. Bilirsin. Sevmem. Aldanmam da onun için. En fena şey bu, değil mi? İnsan romantik olmalı biraz. Bunun için ben kimseyi sevemedim.
Çünkü bir hasta kendisiyle beraber ıstırap çekilmesini ister, değil mi? Tabii bir egoizm bu. Istırabı bölünüyor ve azalıyormuş gibi
Git ona ve samimi ol. Şu entrika huyunu bırak. Samimî ol. Çünkü, ben anlarım iki gözüm, senin frenin o. Yoksa bayır aşağı tekerleniyorsun sen. Farkında değilsin. Parçalanacaksın. Ahlâkın demeyeyim de, kafan bozuk senin kafan...