Zeynep Tuğba Kahyaoğlu
@Z_TK
Deneyimli ögretmen, uzman öğrenci
Şu anda okuduğu kitaplar
Ilk 150 sayfayı biraz sıkılarak okudum ama sonra kitap birden açıldı. Bir kız çocuğunun yetişkinlerin dünyasını, garip kurallarını ve babasını anlama gayretlerini anlatıyor bence bu kitap. Kendimi yetişkinlere değil de o küçük kıza yakın hissettim. Çocuklardan oluşmuş bir mahkeme jürisi fikrine hak verdim, onların yetişkinler gibi önyargıları yok. Adalete daha yakınlar.
Hukukçu Baba Atticus'un olgunluğuna hayret ettim, şapka çıkardım. "Adalet topaldır ağır yürür ama er geç ulaşacağı yere varır" sözünü hatırladım. Çok beğendim öyküyü ve mesajını.
Hepimizin aslında bildiği, hissettiği, çıkarımını yaptığı olguyu örneklerle, açıklamalarla net şekilde ortaya sürmüş: "İnsan bir makinedir" olgusu. Genç ve yaşlı adam arasındaki konuşmalar çok güzeldi. Ancak kitap bir anda tartışma havada kalmış şekilde sona erdi. Yaşlı adama insanın tekamülü nasıl oluyor diye sormak istedim. Madem makineyiz o zaman neden gelişiyoruz? Gelişmeye programlandıysak birbirimizi nasıl etkiliyoruz? İnsanın içindeki tatmin etmek istediği diktatörün isteklerini eğitimle şekillendirebiliyoruz. Bu konuya daha çok vurgu yapmalıydı. Bu sayede genç adamın hissettiği kadar karamsarlık oluşmazdı.
