Yaşadığın her yoğun his içinde bir delik açar; bir kitap, yanlışlıkla girdiğin bir kafe, tesadüfen karşına çıkan bir insan. Gerçek yaşamı yalnızca o deliklerden görebilirsin. Bu yüzden hissetmemek körleşmektir, karanlıktır. Bazen şöyle dersin: “beni bu karanlıktan kurtar!”
